Puppy Safie

1/9/2004

Safie: van puppy naar geleidehond

Foto: Safie !Safie is een Golden Retriever en zal over twee jaar een blindengeleidehond moeten worden. Ik ben voor een jaar haar puppywalker. In dat jaar zal ik Safie laten kennismaken met onze samenleving, plus een aantal vaardigheden bijbrengen. De bedoeling is dat het een rustige hond blijft onder alle omstandigheden. Het tweede jaar gaat Safie terug naar het hondeninternaat van Gaus voor haar opleiding tot geleidehond.

Safie’s dagboek is vooral bedoeld voor haar toekomstige blinde baas/bazin. Het leek mij aardig om te weten hoe het eerste jaar van zo’n hondje is geweest. Verder zou ik graag alle spullen die we voor Safie zelf hebben aangeschaft of hebben gekregen aan de toekomstige eigenaar willen overhandigen. En uiteraard hoop ik Safie later nog eens terug te zien.

Safie (beetje op z’n Frans uitspreken) is half juli 2004 geboren. Als ze 7 weken is, komt ze bij ons. Haar broertje wordt ook opgeleid voor geleidehond.

2/9/2004

Week 36

Vrijdagochtend halen we haar in Lelystad op. Samen met haar broertje ligt ze al te wachten in het gras bij de hondenschool. De hondjes zijn net een avond van de moeder af en nog helemaal beduusd van de vreemde omgeving. Toch kan ze ons in de auto al duidelijk maken dat ze nodig moet. En inderdaad een enorm product voor zo’n klein gevalletje belandt in het grasveld van een parkeerplaats langs de snelweg.

Foto: de uitlaatplek bij de heg Thuisgekomen trekt onze pup veel belangstelling van buurtbewoners en -honden. Safie reageert op iedereen heel enthousiast, haar staartje staat constant als een antenne omhoog of zwiept heen en weer. We wonen op een hofje waar in het midden een groot grasveld ligt. We proberen Safie haar behoefte te laten doen bij de heg naast het grasveld.

De eerste nachten brengt Safie door in haar bench, maar wel bij ons op de slaapkamer. Als ze wakker wordt, piept ze zachtjes en als ik dan even naar haar kijk, is ze gerustgesteld en valt weer in slaap. Na een week blijft de bench in de zitkamer en vindt Safie het al een prettige rust/slaapplaats.

In de Rijnstraat (winkelstraat met trams) trekt Safie veel belangstelling. Fietsers stappen af, wandelwagentjes worden zo gedraaid dat het kindje naar het hondje kan kijken. Enfin kleine oploopjes voor Safie die alles rustig ondergaat. Ik moet haar later wel naar de auto dragen want ze is bekaf. In de auto vertel ik haar wat een knappe hond ze is en het is duidelijk dat ze op zo’n compliment heeft zitten wachten. Ze glundert helemaal.

6/9/2004

Week 37 (7 weken oud en 4,5 kg)

Safie gaat nu elke dag in de auto mee naar kantoor. Hier moet ze wennen aan de glazen (automatische) deuren, de liften, de gladde treetjes bij de ingang. Op kantoor zelf slaapt ze meestal of knabbelt ze aan diverse kabeltjes of plukt eens een blaadje van een kantoorplant. Achter het kantoorgebouw is een parkje waar buurtbewoners hun honden uitlaten. Safie vindt dit ook een fijne plek.

Ze probeert vriendjes te worden met Florio, onze 4 jaar oude kater. Ze brengt hem haar balletje, maar Florio vindt het allemaal nog te pril voor een goede vriendschap. Als Florio via zijn kattenluik binnenkomt, komt Safie heel blij naar hem toelopen. Helaas vindt Florio dit nog eng en vliegt dan weer door het kattenluik naar buiten. Ricky de buurtkat is wel nieuwsgierig en nadert Safie tot op een meter. Safie komt dan heel vriendelijk en kwispelend naar Ricky toe. Die snapt daar niks van en vertrekt dan voorzichtig achteruitlopend.

Foto: de nieuwe tuinierster Safie deelt niet mijn passie voor tuinieren. Alles wat in de weg zit, wordt weggeknauwd en bloemen direct afgerukt en als een soort trofee op het terras gedumpt. In de zitkamer is de jasmijn ook al vakkundig gesnoeid. Ze heeft de vijver ontdekt en aanvankelijk drinkt ze er alleen uit. In een gekke bui rent ze door de tuin en springt pardoes de vijver in. Pech …. ze springt boven op een mand. Op eigen kracht kan ze er weer uit klimmen.

Aan het eind van ons dorp is een veldje waar ene Jan wat beesten houdt zoals konijnen, kippen en geiten. Jan heeft vroeger politiehonden opgeleid en heeft geen hoge pet op van Martin Gaus (onze pup komt daarvandaan).

De eerste les van de puppyklas is wat lopen in het winkelcentrum van Lelystad. Safie doet dit keurig. Als Safie iets goed doet, moet je met een hoog stemmetje “Goed zo” roepen. Sinds 3 maanden rook ik niet meer (daarvoor bijna 40 jaar wel), dus kan Safie dat hoge stemmetje wel vergeten.

13/9/2004

Week 38 (8 weken en 4,7 kg)

Foto: de eerste verkeersles We gaan rond spitsuur naar het trein/metro station. Op het station is het behoorlijk druk. Safie is eerst wel onder de indruk van al die herrie en haastige mensen. Na een tijdje lijkt het wel te wennen. Verder probeert Joh. Safie ook al duidelijk te maken wat stoepranden zijn en dat je daar moet wachten.

Tot onze verrassing ontmoeten we in ons dorp een mevrouw met een blindenstok. We maken een praatje en zij vertelt dan dat haar man blind is en ….een geleidehond heeft! Ze wonen al 4 jaar in ons dorpje! En we hebben elkaar nog nooit eerder ontmoet. Binnenkort gaan we op bezoek bij Mirjam, Bert en Chantal, de hond.

Safie en Max, een 8 jaar oude Retriever uit de buurt, worden vrienden. Van de bazin heeft Safie een pluche beertje en een balletje gekregen. Hier is ze heel gelukkig mee. Beide honden zijn gek op stokjes en stokken en slepen die mee naar huis. Als Safie langs het huis van Max komt, mag ze graag altijd wat meepikken van wat Max aan buit verzameld heeft.

Vanochtend past Mieke, onze hulp, een paar uur op Safie. Ze begroeten elkaar weer uitgebreid en lijken elkaar nog goed te kennen. Puppypakket van Pedigree is aangekomen (boekje, snoep en voer). De gemeente geeft ons vrijstelling van de hondenbelasting.

Safie ligt graag in het zwarte mandje van Florio, of sjouwt ermee rond de kamer en keuken. Als ik in de keuken bezig ben, neemt ze het mandje mee en gaat er dan in liggen. Maar helaas, op het mandje moet natuurlijk ook gekauwd worden. Ik heb Florio al een nieuw mandje beloofd. Safie verzamelt in haar bench al haar schatten. Ze kan nu hele concerten geven op haar piepballetje (in het begin kwam er geen geluid uit).

Foto: Serge leert ons 'volgen' aan de lijn Naar de 2e keer puppyklas geweest. Eerst theorie dan praktijk. De groep bestaat uit 5 honden, de meeste zijn echter al een stuk groter. Serge en Els, de trainers, leren ons hoe de puppies aan de lijn kunnen volgen.

Daarna de dierenarts voor een inenting en dan op weg naar Emmen. Pa en Ma wonen in een aanleunwoning met tuintje en vinden het hondje prachtig en reuze lief. Met Ma en de rollator een stukje gelopen langs de vijver aan de voorkant van het tehuis. Tja en Safie wilde graag drinken uit de vijver en viel er pardoes in. Ze kwam direct naar de kant zwemmen en ik kon haar er gemakkelijk uit krijgen. In de tuin afgedroogd met de zeem en handdoek.

20/9/2004

Week 39 (9 weken oud en 5,5 kg)

Het is nu echt hondenweer! De zomer is over, het is herfst. Het lijkt Safie niet te deren.

Foto: poezenmandje wordt gebruikt als deken Met slapen heeft Safie geen problemen. Ze kan al slapend verkassen van de bench naar de mand of de koude tegels. Ze heeft ook merkwaardige opvattingen over slaaphoudingen.

Het eten van Safie is een korte, maar luidruchtige sessie. Ze kan haast niet wachten totdat het eten in de bak ligt en dan begint ze meteen te stofzuigeren. Het is in een mum van tijd weg. Soms krijgt Florio tegelijk met haar zijn eten en die zit zo’n beetje nog op zijn eerste brokje te knabbelen als Safie al klaar is. Als ze water drinkt gebeurt dat ook zeer luidruchtig en de hele omgeving is nat. Ik leer Safie om bij de etensbak te zitten en te wachten, totdat ik het sein “OK” geef. Ze zit dan en direct veert ze op haar voorpoten richting bak en weer terug als ik “nee of wachten” zeg.

Vannacht heeft Safie me wakker gemaakt omdat ze zachtjes piepte. Ze was heel ziek en zielig. Ze heeft alles eruit gespuugd en gepoept. De stakker stond helemaal te trillen op haar pootjes. Alles schoongemaakt en daarna heeft ze de hele dag geslapen. Af en toe even naar buiten, maar ze had duidelijk weinig zin.

Foto: Chantal, de echte blindengeleidehond, en Safie in wording We zijn op bezoek geweest bij Bert, Mirjam en Chantal. Bert werkt bij de blindenbibliotheek in de Amsterdamse binnenstad. Hij zit daar op de helpdesk van de dienstverlenende site www.anderslezen.nl. Chantal is zijn (4e) blindengeleidehond. Bert is helemaal gek van ons kleine hondje. Hij krijgt pas een hond als ze 2 jaar zijn. Een van de eerste honden van Bert kwam bij Gaus vandaan. Bert zal nog een keer een demonstratie geven hoe Chantal werkt als blindengeleidehond. Toen Chantal even niet oplette heeft Safie een groot bot uit de mand van Chantal gepikt.

Op de puppytraining hebben we ‘Aan de lijn’ en ‘Volgen’ geoefend. Safie is wel de jongste van haar klas. Verder roept Serge steeds “De hond moet jou verleiden, jij niet de hond”.

27/9/2004

Week 40 (10 weken oud en 6 kg)

Safie begint ons nu te begroeten als we thuiskomen of uit bed komen. Ook ligt ze bij de trap te wachten als je even naar boven of naar beneden gaat.

Deze week een keer met de bus en tram naar het werk geweest. Safie vond dat niks, hoewel ze toch gratis mee mocht en een knuffel van de chauffeur kreeg.

Af en toe maken we een praatje met de rokers van Oostenburg (ons kantoorpand) die buiten staan te paffen. Ze zijn allemaal weg van Safie. Ik leg uit dat door mijn rookverleden (en onlangs gestopt) Safie eigenlijk Saffie zou heten, maar dat vonden ze bij de hondenschool niet zo’n leuke naam. Waarschijnlijk weer zieltjes voor Prostop gewonnen.

Met de metro naar de Amsterdamse Poort. Er is ook markt, dus lekker druk. In de schoenenzaak is iedereen lyrisch en Safie weet van gekkigheid niet waar ze naar toe moet rennen. Op station Duivendrecht valt een stellage uit elkaar en dat is niet bevorderlijk voor Safie’s gemoedrust.

Foto: Safie op hondenkussen van Hart voor Dieren Het hondenkussen (gratis bij een jaarabonnement) van Hart voor Dieren is aangekomen en ligt nu op kantoor.

Safie wordt nu zo groot dat ze haar kop op de stoel kan leggen. Florio vindt dit heel vervelend. Het is ook net of je haar ziet groeien. Ze komt steeds hoger op de poten te staan.

Op de puppytraining wordt me weer verteld dat ik te veel tegen Safie praat. Er is nu ook een labrador van 7 weken. Pepper heet hij.

Kennismaking met paarden en koetsen in Diemerbos. Vannacht liep er een padje bij de voordeur en het arme beestje is door Safie in de bek genomen.

4/10/2004

Week 41 (11 weken en 7,1 kg)

Foto: Safie en de schapenWeer met bus en metro naar Amsterdamse Poort geweest. Op de terugweg gaan we naar de schapen… Safie vindt de schapen eerst vreemd en de schapen lopen ook bij het hek weg, maar opeens gaat ze kwispelstaarten en alle schapen komen naar haar toe.

Safie vindt het een hele klus om aangelijnd te lopen. Ze weigert dit de eerste 50 meter, daarna gaat het beter, maar af en toe gaat ze dan weer in de ankers. Ondertussen leert ze het dorp aardig kennen en weet ze ook wanneer ik via een omweg naar huis ga. We hebben ook nog een ijsvogeltje gezien.

Safie leer ik thuis ook te zitten. Dit lukt wel, maar blijven zitten is een ander verhaal. Zeker als er eten in de bak ligt. Bal of ander speeltje afgeven om dan weer weg te gooien: ophalen is goed, maar afgeven nog niet.
Ze kan een hele nacht zonder plassen, maar toch niet zindelijk, want overdag af en toe nog een plasje.

De boxer van eetcafe Lotgenoten raakt helemaal opgewonden van Safie. Tot onze schrik krijgt hij een attack en valt op de straat neer en laat zijn urine lopen. De baas en ik staan in gepaste stilte bij de boxer. Safie snuffelt wat aan hem en opeens zien we dat hij nog ademhaalt.

Aan kammen en borstelen heeft Safie nog een hekel. Het zijn ook wel scherpe instrumenten die bij de uitrusting van Safie zitten.

Samen met Pepper in de klas. Zit en Af / Lig geleerd. Naar de dierenarts geweest voor een inenting. Safie is te mager en moet dus meer voeding krijgen. Puppies horen een beetje bol te staan. Safie heeft meer deuken in haar lijfje. Toch eet ze goed en is levenslustig.

11/10/2004

Week 42 (12 weken en 7,4 kg)

Deze week sta ik er alleen voor. Prompt ga ik zondag door mijn rug als ik Safie wil optillen voor de trap. De eerste paar nachten laat Safie zich niet horen, maar woensdagnacht piept ze zachtjes. Waarschijnlijk omdat Florio onze kat naar boven gaat om bij mij op bed te gaan liggen.

Safie vreet alles op wat ze tegenkomt op straat. Als ze aangelijnd is kan ik het nog afpakken, maar los vliegt ze weg met haar buit. Sommige voorwerpen (papier, blikje) neemt ze mee in de bek om het ergens verderop weer los te laten.

Het zalfje tegen een allergische reactie op haar onderbuik heeft weinig effect. De onderbuik wordt roder en warmer van dat zalfje. Dus maar gestopt. Het gekke is dat Safie nergens last van schijnt te hebben, niet van de allergie en niet van het zalfje.

Engels bulldogje werkt ook (althans de bazin) in dit kantoorpand en is verkouden (kennelhoest?). Ook moet er nog een jonge witte herdershond zijn. Als de printer op kantoor aan het werk is, staat Safie er met grote ogen naar te kijken. Ze vindt dit een heel boeiend apparaat.

Op puppytraining leren we: ‘Ga maar in het doosje’. De bedoeling is dat je via telepathie het hondje leert in de doos te gaan zitten.

Zaterdagavond zit ik uitgezakt tv te kijken en opeens is het beeld weg. Safie heeft net de coaxkabel doorgebeten. Naast de coaxkabel zit de stroomdraad. Je moet er toch niet aan denken ..

18/10/2004

Week 43 (13 weken en 8,1 kg)

Ik breng in praktijk wat Serge, de trainer, mij geleerd heeft. Vanuit een luie stoel met een glas wijn Safie leren om in het doosje te gaan zitten. Wij kunnen dit weken volhouden, want Safie gaat lekker naast het doosje liggen en ik blijf maar drinken. Wel laat Florio een aantal malen zien wat nu de bedoeling is van dat doosje.

Florio laat Safie toe in haar etensbak. Verder stoeien ze wat. Helaas wil Florio niet met Safie wandelen, zodat ik nog steeds apart met hem een blokje om ga. (Ja, we hebben een kat die graag mee gaat wandelen!)

Mijn moeder is gevallen en ligt in het ziekenhuis. Safie en ik gaan er direct de volgende dag naar toe. Van de verpleging mag ik het hondje via de achterdeur naar binnen smokkelen en op een binnenplaatsje achterlaten. De receptie van de afdeling heeft zicht op het beestje. Ik heb Safie ook nog even aan mijn moeder laten zien (achter het glas), dat vond ze erg leuk.

Foto: Chantal en Safie aan het spelen Chantal, de blindengeleidehond, met Bert en Mirjam waren op bezoek. Dollepret. Chantal is ook zo gek op het piepballetje en gaf ook een concert. Bert is heel positief over het dagboek van Safie. Hij heeft altijd de eerste levensjaren van zijn honden gemist en ook nooit gehoord hoe hun puppyjaren waren. Bert heeft al van 4 instanties blindengeleidehonden gehad.

Pepper, de bruine labrador van de puppyklas, heeft kennelhoest en dus is Safie de enige in haar klasje. Marlia en Els zijn onze trainers. We bespreken de angst voor het verkeer van Safie, trekken aan de lijn, de deemoedsplasjes en oefenen nog wat met ga in je doosje. Komende weken moet ik Safie een overdosis aan druk verkeer geven en haar angst totaal negeren. Het trekken aan de lijn tegengaan door de andere kant op te lopen of stilstaan en haar negeren. De deemoedsplasjes komen omdat mensen over haar heen gebogen staan en dan over de kop aanhalen.
Verder blijkt dat Safie van de primaire naar de secundaire socialisatiefase (vanaf ongeveer de 12e week) is overgegaan. Ofwel de natuurlijke nieuwsgierigheid is nu veranderd in een angstfase en vluchtneiging. Dit duurt totdat ze ca een half jaar is, want dan gaat ze puberen.

25/10/2004

Week 44 (14 weken en 9 kg)

Deze week dus veel wandelen langs drukke straten. Het is heel opmerkelijk dat Safie aanvankelijk wel goed meeloopt, maar na een tijdje lijkt het wel of ze het op haar heupen krijgt. Dan gaat ze ook als gek aan de lijn trekken. We komen ook steeds een koets met paard tegen. Volgens de koetsier is Safie echt niet bang.

‘Ga maar in het doosje’ schiet ook niet op, we blijven steken bij twee poten in de doos. Trap op lopen gaat wel, maar trap af (althans thuis) wil maar niet lukken. Het is een open wenteltrap en is dus ook best eng.

We zijn weer naar Emmen geweest. Dan brengen we Safie eerst naar mijn vader (die vindt dat prachtig) en gaan dan naar het ziekenhuis voor mijn moeder. Bij mijn vader was de hulp aan het schoonmaken en Safie was heel verstandig onder een tafeltje gaan liggen. Ze hebben zich suf gezocht naar het beestje en de hulp mocht van mijn vader niet in de buurt van het beestje stofzuigen. Als Safie niet slaagt als blindengeleidehond kan ze altijd nog bejaardenhond worden.

Safie en ik zijn naar Intratuin geweest voor wat nieuwe speeltjes. Een balletje met een touw eraan moet nu telkens mee naar buiten. Safie sjouwt er dan een paar meter mee en laat het dan weer liggen. Weggooien en terugbrengen gaat een paar keer goed en dan heeft ze alweer wat anders ontdekt. Brian, een buurjongen, speelt graag met Safie en wil ook dat balletje met touwtje weleens proberen. Hij slingert dat ding zo onze berk in.

Bij een zakelijke afspraak in Gouda heeft Safie 2 uur op de vingers van iemand mogen knabbelen. Af en toe zei de eigenaar ‘au’, maar verder heeft Safie zich voorbeeldig gedragen.

De puppybox met hondenvoer van Bonzo is eindelijk gearriveerd (brokjes, voer, blik en boekje).

Pepper doet 'in het doosje' Tijdens de puppyklas hebben Pepper en Safie het hele uur samen gespeeld in het lokaaltje. De puppywalkers hebben geleerd wat oversprong gedrag bij een hond is. Onze trainers, Frouke en Els, geven wat voorbeelden. Het gebeurt bij een conflict situatie en de hond gaat gapen of zich uitschudden (een mens zou zich achter de oren krabben).
Verder tips gekregen over het tegengaan van binnenplassen en het aangeven voor naar buiten willen. Enfin, ’s avonds thuis leg ik de riem bij de trap en prompt komt Safie hem brengen. Dus wij naar buiten en ja hoor … Een keer geloven we het niet (ze was pas nog uit geweest) en …

1/11/2004

Week 45 (15 weken en 10 kg)

Safie is weer ziek en gooit er alles uit van voren en achteren. Schuimbelletjes komen uit haar bek. We vermoeden dat dit komt van al die paddestoelen en troep die ze van straat opvreet. De volgende ochtend is het poezenmandje drijfnat van Safie. Koorts?

We rijden wat eerder dan normaal, op weg naar kantoor, door de Linnaeusstraat. Een uur later horen we op het nieuws dat Theo van Gogh daar is vermoord.

Mijn moeder mag weer uit het ziekenhuis, dus gaan we haar ophalen. Safie zit op de achterbank en ik moet mijn moeder op de hoogte houden van wat Safie doet. Tja die zit gewoon rustig. Als ze voorin zit, kan ze sinds kort net een beetje naar buiten kijken. Ze zit heel eigenwijs, maar ook geinteresseerd te kijken. Als ik mijn moeder heb afgezet, ga ik de auto wegzetten. Safie wil eerst niet mee, maar als ik weg rij zie ik haar in de spiegel achter de auto aan komen. Haar grote oren flapperen als een gek mee.

Safie is een heel rustige hond, ze slaapt overal en thuis kan ze zich uitstekend vermaken met haar speeltjes. Die sleept ze uit de bench naar haar mandje en terug. Het moet allemaal wel bij elkaar blijven. Kortom, haar speeltjes opruimen hoeft zelden.

Foto: Serge leert Safie om niet van de grond te eten Op de puppytraining leren we hoe we de puppies kunnen leren niet van straat te eten. Voorkomen, negeren en belonen zijn de steekwoorden. De daden bestaan uit: puppy aan de lijn, hoopje lekkers neerleggen. Dan zorgen dat puppy er net niet bij kan, en belonen zodra het jouw kant opkomt en het hoopje negeert. Safie loopt echter als een stofzuiger over straat, dus ik heb nog een hele schone taak voor me.

Naar dierenarts geweest voor laatste inenting. Safie heeft geen kennelhoest. Wel is ze wat afgevallen.

Op Urk lopen we over de dijk en langs de haven. Tijdens de lunch bij familie ligt ze rustig onder tafel. Ze mag de etensbakjes van de poes gebruiken voor haar eigen voer en water.

8/11/2004

Week 46 (16 weken en 9,8 kg)

Het wandelen langs drukke straten gaat best goed. Af en toe krijgt ze het nog weleens op haar heupen en trekt dan als een gek aan de lijn. Het is mij volkomen duister wanneer. Soms kan een stadsbus rakelings langs haar rijden en dan vertrekt ze geen spier.

Op een ochtend hoort Safie aan de overkant van de sloot iemand z’n autoruit schoon krabben. Het geluid bevalt haar niet. Dan blijkt het gras waar ze altijd op poept ook nog bevroren. Geen leuke start van de dag.

Bij Intratuin is iedereen gek op Safie. Aangezien Safie de winkelwagen niet leuk vindt, moedig ik haar nogal eens aan met ‘Goed zo’. Voor Safie koop ik een enorme kluif en een fleece plaid met labradors erop. En een nieuw mandje.

Foto: Tommie en Safie bij Mieke thuis Mieke past deze week twee keer op Safie. Een keer neemt ze Safie mee naar huis. Hier ontmoet Safie de twee poezen, Tommie en Minous. Met Tommie kan Safie het wel vinden.

We oefenen ook met Safie om de open wenteltrap naar beneden te nemen. Dit moet in zeer kleine stapjes, want ze vindt die trap verschrikkelijk en te glad. Ze durft naar een paar dagen al een plakje worst van de eerste tree te pakken, dan staat ze met de poten wijd (net als een giraf die water drinkt).

Op een verjaardag in Haarlem ontmoeten we de buren van Safie’s broertje. Met het broertje gaat het ook goed. Hij gaat in Leiden naar puppytraining.

Op puppytraining leren we weer: aangeleerd en zelfbelonend gedrag met de bijbehorende kreten: voorkomen, negeren of belonen.

Vanochtend is de lucht helemaal zwart en vol van sirenes. In de buurt is een loods, waar een illegale houseparty was, uitgebrand. We gaan met Safie naar het nablussen kijken. Het wordt Safie echter te machtig al die rode auto’s.

15/11/2004

Week 47 (17 weken en 10,7 kg)

Op onze wenteltrap liggen nu zelfklevende trapmatjes. Het is duidelijk dat Safie dit veel prettiger vindt. Na een paar dagen oefenen kan ze zelfstandig de trap op en af. Af en toe doet ze het spontaan, in de hoop dat ze wat lekkers krijgt natuurlijk.

Foto: poes Florio (in de mand) en puppy Safie in haar bench Eindelijk wil Florio weleens samen met Safie een blokje lopen. Op gepaste afstand weliswaar. Ook wil Florio weleens in de auto springen omdat Safie dit ook doet. Verder mag Florio ook graag in het nieuwe mandje liggen. Safie weet niet goed wat ze hiervan moet denken. Als Florio blijft liggen, dan gaat ze maar wat klieren rondom het mandje. Ze durft Florio er niet direct uit te sturen. Of ze gaat maar in de bench liggen.

Het is heel grappig maar tijdens de wandelingen langs drukke straten worden we van alle kanten aangemoedigd door buschauffeurs, vuilnismannen, straatvegers etc., terwijl ze juist de veroorzakers zijn van de herrie waar Safie voor op de loop gaat. Tegelijk oefenen we natuurlijk het vermijden van ‘lekkernijen’ op straat.

Op puppytraining leren we ‘Ga op je plaats’. Het is de bedoeling dat we volgende week dit commando goed kunnen uitvoeren.

Tijdens een verjaardag op Urk is Safie door verschillende neefjes en nichtjes mee uitgenomen. Verder lag ze rustig naast me. Bedelen doet ze ook niet.

22/11/2004

Week 48 (18 weken en 11,5 kg)

Florio is gewond (we vinden overal bloed in huis) en heeft zich in een tuin verderop verstopt. Hij wil niet mee naar binnen als we hem eindelijk gevonden hebben en de halve buurt laten helpen zoeken. Eindelijk laat in de avond komt hij gelukkig thuis. De wond valt wel mee, maar geen idee natuurlijk wat het is. Ook de dierenarts kon het niet zeggen, nadat ie Florio wat kaal had geschoren in de hals en ons 25 euro lichter in de portemonnee had gemaakt.

Naar Apeldoorn geweest voor een zakelijke afspraak. Safie gedraagt zich weer voorbeeldig. Thuis gekomen heeft ze veel energie over, dus zijn we de tuin ingegaan om nog wat bollen te planten, toen een lange wandeling en spelen met het balletje. Daarna gaat ze doodmoe naast haar mandje liggen, want daar ligt Florio al in. Een tijdje later toch maar de bench opgezocht.

We oefenen regelmatig ‘Op je plaats’. Eind van de week doet ze dit prima, maar ‘blijven liggen’ is volgens ons een andere oefening. En inderdaad tijdens de puppytraining leren we hoe je dit moet aanpakken.

De Volkskrant is een serie over hulphonden begonnen in Dag in Dag uit.

Dankzij Jan, mijn compagnon, heeft Safie nu een eigen website en kan ik het dagboek van Safie op het web zetten.

Foto: Safie op haar schapenvacht De 20 jaar oude schapenvacht ligt ook weer in de kamer (voor de 3e keer). Safie wil het kleed nog weleens plukken; ik geloof dat ze er nu vanaf blijft en er alleen op gaat liggen.

Bij de puppytraining is ook Helly, trainster en moeder van Serge, aanwezig. Ze heeft zelfs een puppy bij haar. Van haar leren we hoe we met een ontspannen lijntje met de hondjes kunnen wandelen.

29/11/2004

Week 49 (19 weken en 12 kg)

Foto: Safie in haar mandje met speelgoed hondje Deze week is Joh. naar een conferentie in het buitenland. ’s Avonds zitten we gezellig met z’n drieën bij elkaar. Florio op zijn vachtje, Safie in haar mandje; rondom de stoel waarin ik zit. We moeten moed verzamelen om naar buiten te gaan.

Safie heeft de eerste zak van 17 kilo hondenbrokken op.

Bij Oostenburg kom ik een puppywalker van de KNGF tegen. Ze is aan haar tweede hond bezig. Het afstaan van haar eerste puppy heeft ze opgelost door direct weer een nieuwe pup te nemen. Verder word ik door iemand herkend vanwege het hondje. Hij woont bij ons in de buurt. Het is toch een merkwaardig fenomeen: zonder hond kan je in hetzelfde gebouw werken en in hetzelfde dorp wonen maar geen praatje maken, maar met een puppy word je herkend, overal aangesproken of begroet.

Op verzoek van de verpleging naar Ma in Emmen geweest. Dit is uitgelopen op een fiasco. Door haar ziekte is Ma vreselijk achterdochtig; iedereen spant samen. De enige die nog iets goeds kon doen in haar ogen was Safie.

Op de puppytraining hebben Safie en ik eindeloos geoefend: naast elkaar lopen en met een ontspannen lijntje. Een beetje daas waren we wel na afloop, want als de lijn strak stond moest ik direct weer keren. Daarna moesten we de oefening ‘Op je plaats’ nog laten zien. Safie was zo blij een lekker matje te zien dat ze direct ging liggen en bleef liggen.

Pepper en Safie zijn bevorderd naar een hogere puppyklas. Voor de puppywalkers betekent dit een uurtje langer slapen op zaterdagochtend. Anja en ik moeten allebei een klein uur rijden voordat we in Lelystad zijn.

6/12/2004

Week 50 (20 weken en 12,5 kg)

Op straat geoefend met naast elkaar lopen en een ontspannen lijntje. Dat valt niet mee, terwijl we eind deze week dit 25 tellen moeten kunnen. ‘In het doosje’ lukt nu wel. Dit komt waarschijnlijk omdat Safie ‘op je plaats’ geleerd heeft.

Safie en ik bij de tandarts (foto door de tandarts genomen) We gaan naar de tandarts voor de halfjaarlijkse controle met gebitsreiniging (duurt een half uurtje). In de wachtkamer hoort Safie al wat hoge geluiden uit de behandelkamer komen en wil wel weer naar buiten. Als ik op de stoel lig voor de marteling, wordt Safie door de assistenten geknuffeld. Toch piept ze af en toe bij al die vreemde geluiden. Als we klaar zijn neemt de tandarts een paar foto’s van ons. Een patient in de wachtkamer ziet Safie en zegt: ”Oh was jij dat, ik vond het al zo’n raar geluid”.

Bert, Mirjam en Chantal komen op een avond langs. Chantal heeft een band met knipperlichtjes om, zodat je haar beter kan zien. Chantal gaat direct met een kluif op de vacht liggen. Safie kijkt eerst stomverbaasd toe en probeert dan Chantal te verleiden met haar andere speeltjes. Ze trekt echt alles uit de bench, maar het lukt niet. Als de kluif op is (Safie heeft daar een maand op liggen knabbelen), wil Chantal wel spelen. Een van de spelletjes is vechten met de voorpoten, terwijl ze op de achterpoten staan (zoals kangeroes vechten). Het blijkt dat Bert ook Kim Bols kent. Deze jonge Belgische vrouw wacht al 4 jaar op een blindengeleidehond.

Bij de kapper is Safie nogal onrustig. Ze wil alleen heel dicht bij me zitten. De kapster (heeft zelf een hond) had nog een goede tip: ‘op je plaats’ leren met de riem (heb je altijd bij je).

Een email-vriendin stuurt mij het volgende mailtje:
Ik heb een heel bijzonder verhaal voor je! Op 20 oktober was alweer de vierde sterfdag van mijn zusje. Mijn moeder en ik zijn naar het kapelletje gegaan waar haar as in de buurt is verstrooid. Op de ochtend van de 20ste brengt de postbode …….. het certificaat van het KNGF van het hondje Pientje. Certificaat met een foto erop. Het hondje Pientje op Piene´s verjaardag. Mijn moeder heeft in tranen het KNGF gebeld en het verhaal verteld. We hebben het certificaat meegenomen en bij de kaars gezet die mijn moeder voor Piene heeft aangestoken. Zodra mijn fotoprogramma weer genezen is, zal ik je de foto mailen. Pientje is een kruising tussen een Labrador, een Herdershond en nog iets, maar ziet eruit als een blonde Labrador. Onlangs heeft ze een brief en lieve foto´s van een snoeperig hondje ontvangen van het pleeggezin.

13/12/2004

Week 51 (21 weken en 13 kg)

Deze week oefenen we vooral ‘volgen met een ontspannen lijntje’. Aangezien ik erg snotterig ben, moeten we voortdurend stoppen om een tissue uit mijn jaszak te halen. Safie denkt dan dat ze een snoepje krijgt, dus die gaat netjes zitten.

Jantien belde op over de organisatie van de puppywalkers dag a.s. zaterdag. Tijdens dat gesprek wordt er aan de voordeur gebeld. Ik doe open en daar zit Safie. Een goede buur heeft aangebeld voor haar, ik was haar eventjes helemaal vergeten dat ze nog buiten was (ik moest heel nodig en heb niet op Safie gewacht; tja en toen ging de telefoon etc.). Op zondag kan ik ook nogal eens vergeten dat Safie in de middag moet eten. Ze kan me dan aankijken …

In het Emmerbos is Safie lekker aan het snuffelen in de bladeren langs het pad en opeens komt er een egeltje uitgewaggeld. Het arme beestje lag daar waarschijnlijk zijn winterslaap te doen. Ik kan Safie nog net pakken, zodat het egeltje veilig weg kan komen.

Foto: slapende pup met Deense dog als waakhond; alleen de poot is te zien Het is ‘puppywalkers dag’. Lorna en Max, buurvrouw en buurhond, gaan mee. De serre puilt uit met mensen en honden. Er zijn ook een paar echte puppies. Het is moeilijk voor te stellen dat Safie een paar maanden geleden ook zo klein was. Mac, het broertje van Safie, is er ook, en het lijkt wel of Safie en Mac elkaar nog kennen.


Foto: smikkelende puppywalkers in de serre We krijgen zelfs nog training binnen en buiten. De honden gaan daarna de kennel in en de walkers gaan dan lekker smikkelen in de serre. Als dank krijgen we allemaal een rugzak met inhoud mee naar huis.

20/12/2004

Week 52 (22 weken en 14 kg)

De week begint goed. We moeten met spoed naar het ziekenhuis in Emmen, want mijn moeder is weer opgenomen. Safie moet nu bij het ziekenhuis in de auto achterblijven. Af en toe ga ik een stukje met haar lopen. Ze gedraagt zich zo voorbeeldig, ze blijft rustig in de auto, en slaapt of kijkt naar buiten.

Tot deze week kon Safie altijd geboeid naar de tv kijken als er dieren op waren. Soms likte ze zelfs de beeldbuis. Nu heeft ze voor haar zelf vastgesteld dat het allemaal nep is (de dieren zijn echt niet in de kamer, zitten ook niet stiekem achter de tv) en gaat weer met een zucht in haar mandje liggen pitten. Iets dergelijks heeft ze ook gedaan met de cd met geluiden (onweer, vuurwerk). Ze heeft vastgesteld dat dat uit de boxen komt en niet echt is.

Foto: Safie op het strand bij IJmuiden We gaan met Safie naar het strand van IJmuiden. Het lijkt allemaal goed te gaan, eerst aan de lijn dan los. Safie rent lekker heen en weer. Het water lijkt haar niet te trekken. Op het moment dat we besluiten terug te gaan, is het net of Safie wat in de paniek schiet als ze ons niet ziet en dan rent ze als een gek weg richting Zandvoort. Enfin kilometers verder ….. Dus op de terugweg aan het lijntje en als een zoet meisje loopt ze mee. Ook keurig op haar gatje zitten kijken naar de ondergaande zon.

27/12/2004

Week 53 (23 weken en 14,5 kg)

Safie is nu een paar keer bij buren binnen (of eigenlijk boven) geweest. Die hebben dus allemaal een zelfde wenteltrap, alleen geen matjes erop. Naar boven durft ze nog wel, maar naar beneden niet. Maar ze wil eigenlijk ook niet meer opgetild worden. Ze staat dan meters van de trap als een geit te bokken.

Wij willen nog wat wijnglazen kopen en daarom gaat Safie een middagje naar Mieke. Safie heeft een leuke middag, alles wat bij ons niet mag, mag wel bij Mieke.

De dagen voor Oudjaar wordt al duidelijk dat Safie niet van vuurwerk houdt. Op Urk waren ze al lekker aan het oefenen en arme Safie weet niet welke kant ze op moet. Met de jaarwisseling loopt Safie een half uur jammerend door huis, weet geen goede plek te vinden. Dan gaat ze doodmoe van de ellende maar in haar mandje liggen en laat de herrie over zich heen komen. Het blijkt de beste oplossing te zijn en ze valt daarom uitgeput in slaap ondanks de herrie.

3/1/2005

Week 1 (24 weken en 15 kg)

Safie is af en toe nog wat schrikkerig bij vreemde geluiden. Zelfs de mixer vindt ze niks. Ze komt speciaal naar de keuken om dit te melden met een afkeurend gejammer.Safie en Florio in de keuken

Mijn moeder houdt erg van planten. De laatste maanden ligt ze of in het ziekenhuis of thuis, en nu ligt ze in het revalidatiecentrum. En al die keren neem ik wat mee. In het begin zorgde ze nog wel voor de plantjes (ook al dreven ze vaak de potjes uit van te veel water), maar nu verzint ze dat niet meer. De medewerkers van Intratuin kennen Safie zo langzamerhand ook wel, dus ze wordt altijd geroepen, geknuffeld, krijgt een snoepje etc.

We gaan weer eens een dagje naar Emmen. Helaas mag Safie niet naar binnen in het revalidatiecentrum waar mijn moeder ligt. Ze blijft keurig op haar gatje in de auto zitten wachten. Tussen de middag maken we een lekkere boswandeling.

Op puppyles krijgen we weer les hoe we het trekken aan de lijn en het blaffen kunnen voorkomen. Volgens Helly heeft Safie ‘een pijl op haar hoofd’.

Feest bij Mirjam en Bert. Dus daar gaan we naartoe. Safie gaat als een dolle tekeer, af en toe ook gek gemaakt door Bert. De wijnglazen worden maar van het tafeltje gehaald, want met die staart van Safie zit niemand rustig. De hapjes laat ze liggen, maar als Bert iets in z’n hand heeft en vlak langs Safie gaat, pakt Safie het direct af.
De twee kluiven van Chantal worden ook buit gemaakt. Maar ja, je kan maar op een tegelijk kauwen dus het is nogal lastig om die twee kluiven in beheer te houden. Chantal is natuurlijk ook niet van gisteren. Het piepegeltje van Chantal is ook een leuk speeltje.

10/1/2005

Week 2 (25 weken en 15,8 kg)

Twee buurthonden zijn aangevallen door andere honden bij de spoorbaan. Wesley heeft een hele jaap in zijn buik en Gyzmo is in zijn poot gebeten. Safie wil wel als troost met die twee op het hof spelen.

Safie met haar nieuwe grote knuffelhond Ik heb weer een speeltje gekocht. Het is een grote hond (zo groot als Florio onze kater). Safie vindt het een raar beest en raakt het niet aan. Het blijft bovenop de bench liggen. Ik leg het beest een keer in haar mand en dan pakt ze het op en gaat ermee op de vacht liggen slapen. Ze gebruikt het als hoofdkussen.

Sinds kort schudt Safie zich uit, in elk geval na het borstelen of bij een nat pak.

Op puppyles leren we hoe we de hondjes het commando ‘melden’ moeten leren.

De familie van Joh. komt een avondje langs. Zoveel mensen in huis had Safie nog niet meegemaakt. Af en toe gaat ze daarom maar in haar bench liggen. Wel krijgt iedereen van haar een uitgebreide begroeting en sommigen krijgen ook nog wat extra aandacht als ze zitten.

17/1/2005

Week 3 (26 weken en 16,1 kg)

Maandagochtend komen we in een ijskoud kantoor. Er was brand geweest in de kelder en Jan had tegen de stank de cv uitgedaan en de ramen open. Het rook niet meer, maar het was akelig koud. Zelfs Safie bleef maar in beweging om het maar wat warmer te krijgen.

Het oefenen van het commando ‘melden’ lijkt Safie in verwarring te brengen. Het aantikken met haar neus tegen mijn hand deed ze al, als ze nodig moest, maar niet in eigen huis zat. Nu gaat ze op haar gatje zitten en kijkt mij een tikkeltje bevreemdend aan. Na een paar dagen lijkt het kwartje te vallen en tikt ze met haar natte neus tegen mijn hand als ik ‘melden’ roep.

De ene dag loopt Safie als een zonnetje aan het slappe lijntje, de andere dag is er geen land met haar te bezeilen, als we langs de drukke gracht lopen. Ze blaft dan zelfs naar de auto’s.

Zondagmiddag lopen we achter op het pad, als Safie al vanaf grote afstand Chantal herkent. Ze vliegt er op af. Daarna worden Mirjam en Bert begroet door haar en Chantal komt blij naar mij toe.

24/1/2005

Week 4 (27 weken en 17 kg)

De wereld is wit en Safie wil elke sneeuwvlok besnuffelen. Van de gladde straten heeft ze geen last ook al glijdt ze een paar keer uit. Sneeuwballen gooien vindt ze ook leuk, ze holt achter elke bal aan en hapt erin.

Safie heeft ontdekt dat je naar buiten kunt kijken. Als er nu een (bekende) hond buiten blaft, loopt ze ook naar het raam. Zelf blaft ze niet. Alleen op puppyles blaft ze telkens als een gek.

De hele week blijven we ‘melden’ oefenen en daarnaast ‘zit en wachten’ bij de deur. Ze moet niet als een gek door de deur heen en mij in de vaart meeslepen aan het touwtje. Dit soort oefeningen vindt Safie altijd erg leuk en leert ze ook vrij snel. Aan een slap lijntje lopen vindt ze echter maar niks. Ze gaat liever haar eigen weg. Halverwege de week ben ik ten einde raad en overweeg haar maar terug te brengen. Aan het eind van de week gaat het echter weer stukken beter, maar als we dan weer naar puppyles gaan, gaat ze helemaal uit haar dak en trekt als een gek. Op de poes van Froukje (veilig opgesloten in de bench) reageert Safie niet en is ook weinig geinteresseerd. Florio thuis is veel leuker want die loopt los en daar kan je kopstootjes aan uitdelen. Minder geslaagd is het natuurlijk als Florio in je mand ligt, want dat wil je niet hebben en moet je dus passende maatregelingen nemen, zoals in de buurt gaan klieren. Katten houden van hun rust, dus Florio gaat dan uit het mandje en zoekt een rustiger plek.

31/1/2005

Week 5 (28 weken en 18 kg)

De hele week oefenen we slap aan het lijntje en ‘zit en wacht’ bij de deur.

Anja met Pepper aan het oefenen Op puppyles ook weer volgen en wachten. Voor de komende week moeten we de puppies leren trap lopen, dat wil zeggen Safie moet bij het op- of afgaan aangeven waar de trap begint en dan de voorpoten op de tree zetten.

7/2/2005

Week 6 (29 weken en 18,4 kg)

Mirjam en Chantal kom ik op de terugweg van boodschappen doen tegen, maar Safie is er niet bij. Dus we gaan met z’n allen naar huis om Safie te begroeten. Safie is door het dolle heen en het is net of ze niet kan stoppen.

Foto: Safie op haar gatje bij het kattenluik Safie leert al aardig wat je vacht uitschudden is, lekker ongegeneerd krabben en wat poetsen. Voor dat laatste kan ze misschien beter bij Florio in de leer gaan. Safie en Florio lijken steeds meer vriendjes te worden. Florio geeft Safie kopjes en als reactie geeft Safie kopstootjes. Daarna staan ze een beetje te boksen en gaan dan elk weer hun eigen weg. Safie vindt het ook heel intrigerend als Florio door het kattenluik naar buiten gaat. Ze blijft dan een tijdje op haar gatje wachten bij het kattenluik en houdt intussen de buitenboel in de gaten.

Op straat roept vanochtend iemand “he je zit zeker op puppyles”. Safie keek alsmaar omhoog naar mij.

Arme Safie, ze is door het ijs gezakt. Het is een heel klein slootje en het laagje ijs kan je aanzien voor een wandelpad. In elk geval Safie zakt ze er doorheen, zwemt eerst een paar slagen naar de overkant, ziet dat ik aan de andere kant ben en zwemt dan mijn kant op. Best knap want ze moet het ijs kapot zwemmen. Komt op eigen kracht uit de sloot. Op het droge ziet ze er echter uit als een zeer natte en ongelukkige hond en ze wil direct naar huis. Onderweg schudt ze zich regelmatig uit. Ik ben een uur bezig om Safie schoon en droog te krijgen. Safie was het niet helemaal eens met alle schoon- en droogactiviteiten van mijn hand. De haardroger is behoorlijk afgekeurd.

Van Bert krijg ik een mailtje over een boek ‘Haar schaduw en ik’. Gaat over een puppywalker en de belevenissen met haar puppy tot hulphond.

14/2/2005

Week 7 (30 weken en 18,8 kg)

Florio kijkt hoe Safie haar speeltjes van tafel plukt Thuis en op kantoor kan Safie kan zichzelf heel goed bezig houden en leuk in haar eentje spelen. Ze vindt het prachtig als je af en toe wat zegt. Soms komt ze dan naar je toe om wat te geven of te laten zien, of vraagt of je met haar wilt spelen. Tussen Florio en Safie is nog niet beslist wie de baas is. Met haar voorpoten probeert Safie dit af te dwingen, maar Florio geeft zich niet gewonnen en mept gewoon naar Safie. Florio slaat echter zijn nagels niet uit, dus heeft Safie geen idee wat een kat kan aanrichten. Wel is ze erg voorzichtig naar andere katten, maar ze staat meer te kwispelen dan dat ze ze wil verjagen.Safie probeert haar speeltjes van tafel te pakken

In een paar avonden lees ik het boek ‘Haar schaduw en ik’ uit. Heel veel herkenningspunten natuurlijk. Het valt de schrijfster op vrouwelijke puppies veel drukker zijn. Het broertje van Safie is ook veel rustiger. De opvoeding/opleiding van een hulphond verschilt toch wel behoorlijk van een geleidehond.

Het is vreselijk koud buiten, maar het lijkt Safie niet te deren. Alleen ’s avonds staat ze niet echt te popelen om naar buiten te gaan. Ze ligt dan lekker opgerold in haar mand te zuchten en te steunen. Of ze een heel zwaar leven heeft.

Ricky de buurtkat komt weer eens langs. Hij wil wel gezellig bij Florio in het mandje liggen, maar dat is natuurlijk niet goed. Safie wordt hier wakker van en wil ook wel in het mandje. Het resultaat: mandje leeg, Florio in de stoel, Ricky op de verwarming en Safie doolt rond, want ze weet niet zo goed hoe ze met deze situatie om moet gaan. Uiteindelijk gaat ze maar weer op haar vacht slapen.

Mijn broer uit Australie heeft een kalender over geleidehonden (Guide Dogs Australia) gestuurd. In Australie is het bij wet geregeld dat deze honden in publieke gebouwen, restaurants, winkels, taxi’s e.d. toegelaten moeten worden. Helaas bestaat zo’n wet nog niet in Nederland.

’s Nachts heeft Florio het druk gehad. Hij heeft een muisje mee naar binnen genomen en deels opgegeten, maar ook de plaid van Safie ondergekotst. Hoewel Safie toch van alles van de straat vreet, heeft ze het restant van het muisje en kots niet opgegeten. Verder had ik weleens willen zien hoe Safie op dit alles heeft gereageerd.

21/2/2005

Week 8 (31 weken en 19 kg)

Het wandelen aan een ontspannen lijntje gaat erg goed, ook langs de drukke gracht.

Het spelletje ‘pak en los’ vindt Safie erg leuk. Op kantoor mag ze dit graag spelen met een eigen gemaakt speeltje (oude sok met kattenspeeltje en knopen erin). Thuis gebruiken we een flos of een speelgoedhondje.

Safie is weer een dagje bij Mieke thuis geweest. Ze wordt dan in de loop van de ochtend door Mieke opgehaald. Haar kater, Tommie, vindt Safie helemaal te gek. Als ze weer thuis gebracht wordt, is ze wel blij me te zien, maar gaat daarna direct door naar de keuken om te kijken of er iets in haar bak zit. De volgende ochtend echter ziet Safie dat ik weer naar het werk ga en ze is er als de kippen bij en loopt direct mee naar beneden. Achterblijven wil ze niet, ook al moet ze daarvoor haar favoriete mandje uit.

Safie in het bos bij Emmen We moeten naar Emmen voor een paar afspraken in het revalidatiecentrum waar mijn moeder tijdelijk is opgenomen. Safie mag niet mee naar binnen en blijft in de auto achter. Ze gaat gewoon slapen, geen probleem. Als beloning gaan we in het bos wandelen.

Op puppyles is Safie behoorlijk recalcitrant. Bij de deur ‘zit en wachten’ vertikt ze gewoon. Aan het lijntje lopen buiten gaat dan wel weer aardig. Later komen we Mac, het broertje van Safie, tegen. Mac is heel erg ziek geweest en heeft het ternauwernood gered. Dat is wel even schrikken hoor. Verder weten nu ook wie Eelkje en haar puppy Joey zijn.Safie en Marja op les in Lelystad

Er ligt een pak sneeuw, dus gauw naar buiten. Heerlijk gedold in die witte massa en maar rennen, rennen … Safie kon er geen genoeg van krijgen.

28/2/2005

Week 9 (32 weken en 19,5 kg)

Sneeuwpret van Safie Op Oostenburg komen we eindelijk de witte herder tegen. De hondjes hebben even lekker op de gang gespeeld.

Er ligt een dik pak sneeuw en Safie is niet te houden.


Safie rennend in de sneeuw Het lijkt wel of ze helemaal gek wordt. Haar snoet moet constant helemaal in de sneeuw verdwijnen. De hele week staat in het teken van winterpret voor Safie. Ze wil steeds naar buiten om in de sneeuw te spelen en te rennen.


Safie bij mijn ouders die haar verwennen We gaan naar Emmen om de verjaardag van mijn vader te vieren. Eerst halen we mijn moeder op uit het revalidatiecentrum. Safie vindt het wel gezellig met die oudjes die ook nog wat lekkers hebben. In het bos ligt helemaal veel sneeuw. Safie verdwijnt tot haar buik soms in de sneeuw. Op de terugweg naar huis later op de dag ligt ze zoet te slapen in de auto.

Safie tot haar buik in de sneeuw Van Eelkje, ook een puppywalker, krijg ik een mailtje dat ze een nieuwe pup heeft, dit keer een witte herder.

7/3/2005

Week 10 (33 weken en 20 kg)

De sneeuw is veranderd in een vieze bruine drab. Safie zit er onder als ze naar buiten is geweest. Verder lijkt het wel of Safie de slaapziekte heeft. Normaal gesproken is het al een rustige hond in huis, maar deze week is ze wel erg sloom. Af en toe komt ze wel met een speeltje naar je toe, ook op kantoor. Ook wil ze wel met Florio spelen of deze wat plagen. Het is nog steeds niet beslist wie de baas is.

Max en Lorna zijn weer terug. Safie hoort Max buiten blaffen en dus loopt ze naar het raam en als ze hem ziet staat ze te kwispelstaarten.

Ook nog twee leuke reacties gekregen, een van jonge blinde vrouw (Kim) en een van blindengeleidehond (Pammy).

Op puppyles is Safie weer lekker aan het blaffen in het klaslokaal, evenals haar broertje. Zit dus duidelijk in de familie. Buiten oefenen we ‘af’. Eerst onder mijn been door en dan direct. Het lijkt wel of Safie niet graag gaat liggen. Mac, haar broertje, is wel aan de betere hand, maar heeft nu een hele nare plek op zijn rug. De rest van de zaterdag is Safie uitgeteld.

Zondagochtend is ze niet lekker, overgeven, met lange tanden eten, en dus maar weer slapen.

14/3/2005

Week 11 (34 weken en 20 kg)

Safie is dinsdag nog niet lekker en we gaan dan maar naar de dierenarts. Ook haar ogen lijken rood te worden.
Volgens de dierenarts heeft ze een virus en een oogontsteking. Ze moet een paar dagen rustig aan doen, geen echte wandelingen, een beetje aan het lijntje houden en misschien gaat het dan over. Die avond krijgt ze er ook nog diarree bij. Dus de volgende dag hiervoor een recept gehaald. Ze gaat direct naar haar kleedje als we thuiskomen. Ze heeft het behoorlijk te pakken.

Florio komt haar af en toe bezoeken en geeft dan wat kopjes en likjes. Alleen heeft Safie niet zo veel belangstelling voor iets.

Aan het eind van de week lijkt ze wel wat meer geinteresseerd in het leven, maar ze is absoluut niet fit. Ze is heel snel moe. Wel eet ze weer gewoon en met smaak.

21/3/2005

Week 12 (35 weken en 20,2 kg)

Safie gaat weer mee naar kantoor. Dit vindt ze wel zo fijn, want zodra ik de autosleutels pak staat ze al klaar. Ze wil niet meer thuis gelaten worden.

Het arme beestje heeft nu ook nog een keer oorontsteking en krijgt daar druppels voor. Haar oren voelen behoorlijk warm aan. Het lijkt wel of ze overgevoelig voor geluiden wordt.

Safie en Florio in het voorjaarszonnetje Als het zonnetje maar een beetje schijnt, gaan we wat in de tuin werken. Dat wil zeggen, Florio ligt soezend te controleren en Safie komt af en toe even polshoogte nemen. Het echte werk wordt aan mij overgelaten.

We gaan naar puppyles. Onderweg naar Lelystad zien we weer veel roofvogels en hertjes. Als Safie blijft blaffen in het klaslokaaltje, moet ze de kennel in. Ze geeft geen kik, maar is wel weer blij dat ze er weer uit mag. Op het oefenpleintje doet ze dan erg haar best met de oefeningen, zoals ‘af’.

28/3/2005

Week 13 (36 weken en 20,2 kg)

Safie bij de lammetjes We gaan zo’n beetje elke dag naar de lammetjes kijken. Safie vindt dit namelijk erg boeiend. De lammetjes blijven aanvankelijk weg bij het hek, maar na een paar dagen komen ze eindelijk naar het hek om Safie van dichtbij te bekijken. Hier wordt Safie dan weer verlegen van en gaat van pure enthousiasme ook gras eten.

Bij ons kantoorgebouw worden met een hoogwerker de ramen gelapt. Als de hoogwerker weer wordt opgehaald door een oplegger wil Safie ervan geen kant langs. Ze heeft wel meer last van diverse vrachtwagens. Stadsbussen en brommers vindt ze niet erg. Echt snappen doe ik het niet. Dit probleem bespreek ik op puppyles en nu moet ik bijhouden waar Safie van schrikt.

Het is heerlijk weer en daarom is de puppyles lekker buiten. We oefenen in een bosje. Froukje houdt de hondjes vast totdat we ergens verderop staan. De hondjes moeten op ‘hier’ naar ons toekomen, op het gatje zitten en dan weer aanlijnen. Sommige hondjes vinden het bosje zo spannend dat ze eerst op onderzoek uitgaan en het baasje maar even laten staan. Safie is gewend om in het bos te lopen, dus die vliegt direct naar mij toe.

4/4/2005

Week 14 (37 weken en 20,7 kg)

Deze week moet ik opletten voor welke vrachtwagens e.d. Safie bang is. Halverwege de week weet ik het nog steeds niet. Het is net of ze van alles een beetje schrikt (ook mensen) en dan direct weer herstelt. Af en toe denk ik dat ze zich aanstelt.

Toch is Safie een heel rustig hondje, als ze thuis is, in de auto ligt of op kantoor. Ze blaft niet, ze zeurt niet.

Safie lijkt vooral bang voor vrachtwagens die bezig zijn met laden en lossen. Als we bij de garage van Joh. een speciale vrachtwagen buiten zien, gaan we die bewonderen. We mogen ook een kijkje binnenin nemen. Tot onze stomme verbazing wil Safie ook de vrachtwagen in.

Op een ochtend gaan we naar het parkje achter ons kantoor. Safie vliegt naar het grasveld om met de andere honden te spelen en …. dan is er niemand. Ze blijft helemaal verbluft en teleurgesteld staan. We wandelen wat door het parkje, maar eigenlijk vindt ze het niet leuk totdat er eindelijk een hondje komt.

Florio gaat Safie steeds aardiger vinden. Hij gaat tegen Safie aanliggen op de vacht. Helaas vindt Safie dit nogal eng en draait zich om. Florio probeert het nog een keer, waarop Safie maar vertrekt.

Op puppyles hebben we lekker weer buiten geoefend met het commando ‘hier’.

11/4/2005

Week 15 (38 weken en 21,7 kg)

Het regent nogal eens deze week en dus heeft Safie een nat pak. Bij thuiskomst wordt ze met een grote badlaken afgedroogd. Dit vindt ze een heel leuk spelletje. Als puppy verdween ze helemaal in dat grote laken, maar nu gaat het in twee etappes. En maar proesten en gek doen en veel uitschudden. Daarna nog wat kammen en … wat lekkers.

We gaan naar De Bleerinck, een verpleeghuis in Emmen, mijn moeder komt hier binnenkort te wonen. Eerst gaan we naar kantoor voor een intake gesprek. Safie gaat keurig onder tafel liggen slapen. Als we een rondleiding krijgen, duw ik mijn moeder in een rolstoel voort en Safie loopt keurig aan het lijntje mee. Of ze dit al jaren doet!! Aan belangstelling heeft ze ook geen gebrek en ze ontmoet zelfs andere honden.

Een nieuwsgierige Safie Gisteravond wou Ricky, de buurtkat, meelopen op onze wandeling. Dat vond Safie niet goed, terwijl ze wel goed vindt als Florio op afstand meeloopt. Florio vindt dit niet echter niet zo leuk, dus ga ik apart met hem nog een blokje om.

Jammer genoeg regent het steeds tijdens puppyles, dus zitten we met de hondjes veel binnen. Dan krijgen we theorie en wel over het negeren als het hondje iets doet wat jij niet wilt. Buiten oefenen we de commando’s ‘hier’ en ‘naast’. Safie gaat ook niet meer als een dolle tekeer als we bij de hondenschool aankomen, wel blaft ze nog vaak in de klas.

18/4/2005

Week 16 (39 weken en 21 kg)

Safie en Florio spelen en stoeien nog steeds. Florio heeft nu ontdekt dat hij onder Safie kan staan en dan is Safie de kat kwijt.Safie en Florio

We gaan mijn moeder verhuizen naar De Bleerinck. Deze week moeten we er nog een keer naar toe. Het autoritje van 2 uur gaat Safie wel wat vervelen, maar eenmaal daar is ze de best opgevoede hond in Nederland. Keurig aan het lijntje, of keurig volgen zonder lijntje, naast de rolstoel of rollator. Alle complimentjes kalm aanvaarden en niet naar iemand toegaan op eigen initiatief. De bewoners van het verpleeghuis zijn stapelgek met het beestje. Iedereen wil haar wel aanraken en Safie doet net of ze niets merkt van al die belangstelling.

Als we in Amsterdam bij een stoplicht staan te wachten, roept iemand van de overkant: “Wat een mooie bijrijder heb jij”. Safie zit op de passagiersstoel op haar gatje eigenwijs naar buiten te kijken.

In het krantje Zone 020 staan een paar interviews met hondenbezitters van het parkje dat Safie en ik tijdens kantoortijd bezoeken.

Met puppyles gaan we lekker naar het bos met de hondjes. Ze mogen lekker los en stoeien. Daarna moeten we ze bij ons roepen. De theorieles wordt op het terras gegeven.

25/4/2005

Week 17 (40 weken en 21,2 kg)

Safie met hoed op Elke ochtend gaan Safie en ik naar het parkje achter Oostenburg om daar met andere honden te stoeien en dan kunnen we ook ‘hier’ oefenen. Safie speelt naar hartelust, maar verder komt ze ook telkens even naar mij om te zeggen dat ze er nog is. Na een kwartiertje is ze uitgespeeld en loopt richting kantoor, steeds achterom kijkend of ik ook kom. Ze is dan ook een heel vies hondje geworden van al dat gestoei. Als ze ’s middags droog is, kam ik haar en dan is ze weer een schone hond.

Safie en Florio in de tuin In het nestkastje bij het keukenbalkon zit een echtpaar pimpelmeesjes te broeden. Ze komen via de berk aanvliegen. Als Safie en ik op balkon zijn, gaan ze rustig hun gang, maar als Florio erbij komt, dan gaan ze vreselijk te keer in de berk.

Deze week is er geen puppyles en we slaan een autoritje naar Emmen ook maar een keer over. We gaan lekker van de zon en de tuin genieten.

2/5/2005

Week 18 (41 weken en 21,3 kg)

Dit is geen leuke week. Eerst is mijn vader ziek en later ligt hij in het ziekenhuis. We rijden dus een paar maal naar Emmen. Aan het eind van de week is Safie ook helemaal van slag. We gaan zaterdag nog wel naar Lelystad maar niet voor de puppyles. Voor alle zekerheid gaan we naar de dierenarts. Safie krijgt pilletjes tegen de diarree.

9/5/2005

Week 19 (42 weken en 21,3 kg)

Safie en Johannes aan het lessen Ook deze week gaan we een paar keer naar het ziekenhuis in Emmen. Het gaat nog steeds niet goed met mijn vader.

Eind van de week gaan we eerst naar puppyles en later naar de Urkerdag.

16/5/2005

Week 20 (43 weken en 22,5 kg)

Safie heeft weinig last van teken. Twee weken geleden de eerste teek eruit gehaald en verder zo af en toe eentje.

De relatie met Florio is mij een raadsel. Elke ochtend geeft Florio haar ter begroeting een kopje en Safie weet nog steeds niet hoe ze hierop moet reageren. Ook mag Florio graag even een beetje stoeien door met de voorpoten in de hals van Safie te gaan hangen. Meestal loopt Safie dan maar weg.

Ik heb een nieuw speelgoedbeestje gekocht en thuis gekomen blijkt het beestje te kunnen snurken. De eerste keer was natuurlijk schrikken en Safie ging direct over op evacuatie van de andere speeltjes. Ze nam de andere beestjes in de bek en bracht ze naar beneden.

We hebben een speciale cursusmap voor puppywalkers gekregen. Op het pleintje hebben we leuke oefeningen gedaan met lopen om pionnetjes, volgen, af en wachten. Safie heeft erg haar best gedaan.

23/5/2005

Week 21 (44 weken en 22,3 kg)

Het is een rustige week, met een dagje Emmen en vrijdag naar het dierenhotel.

30/5/2005

Week 22 (45 weken en 21,3 kg)

Deze week zit Safie in het dierenhotel in Lelystad en wij gaan een weekje vakantie houden. Als we een dagje Weerribben doen in een fluisterboot komen we bij een pleisterplaats Anja met Pepper tegen.

Eind van de week halen we Safie weer op. Ze hebben haar net gewassen (prima) en toen proberen droog te fohnen. Hiervan gaat ze helemaal door het lint. Ze houdt niet van dat geluid. Thuis droog ik haar altijd af met een grote badlaken (als we in de regen hebben gelopen) en dat vindt ze heerlijk. Volgens Jeroen heeft Safie het even moeilijk gehad, maar ze hebben haar bij een stevige reu, Dino, gezet. De hele week was Safie niet meer van Dino weg te krijgen. Elke dag mochten ze 2 uur op het pleintje spelen met 12 andere honden en dat heeft ze met volle overgave gedaan. Safie mag graag met andere honden spelen en gaat ook geen enkele hond uit de weg. Aan het lijntje lopen is ook goed gegaan.

Safie heeft 2 kapotte nagels aan de voorpoten, een is afgeslepen en de andere is wat ingescheurd. Dat laatste was net gebeurd bij de wasbeurt. We moeten haar pootjes een paar dagen een biotex badje geven. Het lopen blijkt nogal pijnlijk te zijn, want ze gaat heel vaak zitten bij het uitlaten.

Thuis gaat ze direct in haar mandje liggen en wil niet anders dan slapen, slapen, slapen. Honden in een kennel schijnen weinig te slapen, omdat ze elkaar in de gaten willen houden. Dit vreet ook energie en ondanks dat ze meer eten kreeg is Safie toch een kilo afgevallen.

6/6/2005

Week 23 (46 weken en 21,5 kg)

Na een weekje dierenhotel lijkt Safie me niet meer te willen kennen. Ze maakt geen oogcontact, luistert slecht en loopt de hele tijd aan de lijn te klieren. Het kost me een paar dagen om weer oogcontact te krijgen. Ook heeft ze af en toe diarree, maar dinsdag loopt ze helemaal leeg en zit er bloed bij. Dus maar gauw naar de dierenarts. Ze krijgt een kuurtje en het moet binnen een paar dagen over zijn. Inderdaad vanaf donderdag gaat alles weer beter. En dan kunnen we met de oefeningen uit de cursusmap beginnen en Safie krijgt daar ook weer plezier in.

Chantal en Safie op het hofje aan het spelen Bert, Mirjam en Chantal komen een avondje langs. We hebben afgesproken elkaar buiten te treffen, dan mogen de hondjes spelen, maar binnen moeten ze rustig zijn. Dit gaat met een paar keer tot de orde roepen goed. Chantal heeft de snurkende giraf ontdekt en gaat ermee spelen, als het speeltje gaat snurken, schrikt Chantal even en kruipt achteruit schuivend weg. Safie kijkt zeer geinteresseerd toe.

Op puppyles oefenen we op straat ‘zit en wacht’. Safie is af en toe in de bonen en doet geen ‘zit’ maar een ‘af’.

13/6/2005

Week 24 (47 weken en 22 kg)

We gaan een paar keer naar Emmen om het huisje van mijn ouders leeg te halen. Dan bezoeken we ook mijn ouders in het verpleeghuis. In de huiskamer van mijn moeder heeft Safie haar eigen waterbakje. Als ze na weken mijn vader weer ziet, gaat ze heel gezellig tegen hem aanzitten. De oude man is zo ontroerd dat ie met veel moeite vooroverbuigt om het het hondje te knuffelen.

We doen deze week niet zo veel oefeningen, maar maken in Emmen wel wat boswandelingen ter compensatie van de lange autoritten.

We krijgen een droevig emailtje van een puppywalker. Haar hondje heeft een aangeboren nierafwijking en zal niet meer lang te leven hebben.

Omdat ik nu zo vaak de huissleutels vergeet mee te nemen als ik met Safie ga wandelen, heb ik de sleutel maar aan een touwtje om mijn nek hangen.

20/6/2005

Week 25 (48 weken en 22,6 kg)

Safie wordt nogal onrustig en recalcitrant van al die verhuisdozen en het vele gereis naar Emmen. Ook het warme weer valt haar zwaar. Zelfs een boswandeling vindt ze al te veel moeite. Dus doen we maar korte sanitaire uitstapjes en verder ligt ze binnen of buiten wat te suffen.

Van baknijd heeft Safie geen last. Als ik haar in plaats van de kat eerst eten geef, dan steekt Florio zijn kop in haar etensbak om te checken of het niet zijn brokjes zijn. Aan de lucht van de brokken heeft Florio genoeg om vast te stellen dat dit niet zijn brokjes zijn. Safie laat dit allemaal gewoon toe. Omgekeerd trouwens ook.

Florio begeleidt ons steeds vaker op de korte wandelingetjes. De meeste tijd doet Safie net of ze hem niet ziet, maar ze weet heel goed of Florio nog volgt, want als ze hem niet meer ziet, wil ze terug om hem te gaan zoeken.

Jantien heeft de prijs van ‘beste puppywalker van het jaar’ gewonnen. Ze is al jarenlang samen met haar man puppywalker en heeft dus heel veel hondjes opgevoed.

27/6/2005

Week 26 (49 weken en 23,4 kg)

We gaan nog twee keer naar Emmen. Safie wordt heel naar van dat lege huisje. Het klinkt ook vreselijk hol. Als we bij Pa op bezoek zijn, gaat ze direct bij hem liggen en gaat lekker slapen. Die twee zijn ook gek op elkaar.

Joh. zit op cursus in Duitsland. Safie lijkt hem niet te missen, maar Florio komt elke ochtend om 5 uur naar de slaapkamer en begint dan luidkeels te jammeren.

Op een avond tijdens de laatste sanitaire uitlaat, vliegt een uil vlak boven ons hoofd. Max blaft naar de vogel, maar Safie kijkt alleen maar.

Met puppyles gaan we naar het winkelcentrum en markt in Lelystad. Voor ons is dit de eerste keer, dus Safie is behoorlijk onder de indruk. Ze is heel gevoelig voor nieuwe indrukken. In vergelijking met een half jaar geleden is ze echter al heel wat rustiger bij een nieuwe situatie.

4/7/2005

Week 27 (50 weken en 23,4 kg)

We gaan een keer met Marlia op station Lelystad trainen. Safie was al een tijdje niet meer op een station geweest. Ze reageert dus weer wat angstig en schrikkerig op al die herrie.

Deze week oefenen we dus ook maar een paar keer op station Duivendrecht. Voorlopig vindt ze de herrie maar niets.

Safie kijkt sloom naar een insekt Safie is loops! De reuen vinden het al aardig interessant, maar Safie gaat bij grote honden gauw op haar gat zitten, de kleine hondjes mogen snuffelen. Verder doet ze nu heel veel plasjes.

Op puppyles zijn we naar de paarden verderop geweest om te kijken of de hondjes wel rustig reageren. Nou Safie heeft daar geen moeite. Zij staat aan de ene kant van het hek op wat gras te knabbelen, het paard aan de andere kant.

11/7/2005

Week 28 (51 weken en 23,4 kg)

We gaan nog een keer oefenen op station Lelystad, nu ook het in en uitstappen bij een trein. Ze is rustiger dan op station Duivendrecht waar ook veel meer herrie is.

Safie vindt het maar niets als de grote honden belangstelling voor haar hebben nu ze loops is. Weghollen wil ze. De kleine hondjes mogen wel snuffelen aan haar.

Safie is jarig, ze is nu een jaar. Ik maak een chocoladetaart in de tulbandvorm voor haar puppyklas. De taart was in een mum van tijd schoon op.

In Emmen mogen we de nieuwbouw van het verpleeghuis alvast bewonderen. Het is nog niet klaar, maar we krijgen zo wel alvast een aardig beeld hoe de nieuwe kamers worden. Safie trippelt rustig mee.

18/7/2005

Week 29 (52 weken en 23,4 kg)

Arme Max, Safie is nog loops en Max is tot over z’n oren verliefd op haar. Maar Safie wil niets van hem weten. Van pure frustatie probeert Max het bij zijn huisgenoten, zoals de kater. Dus gaat Max maar een weekje uit logeren.

Het verpleeghuis van mijn ouders heeft een groot binnenplein met een terras. Het is daar altijd gezellig druk met mensen, winkelwagentjes en diverse karretjes (schoonmaak, was e.d.) en Safie trekt veel belangstelling. Hier oefen ik met haar ‘af’. Dat valt niet mee, want er valt veels te veel te bekijken en iedereen wil haar lokken of aanhalen. Maar na een tijd is ze zo moe, dat ze er gewoon bij gaat liggen en op deze manier alles volgt.

Wij hebben een feestje op een boot. Safie gaat die dag maar naar Mieke, want ik durf dit niet aan. Zelf hou ik niet van water, maar Safie mag niet van water houden. Natuurlijk vraagt nu iedereen naar Safie.

Omdat de loopsheid praktisch afgelopen is, gaan we een middagje in het Diemerbos lopen. Safie is echt door het dolle heen. Eindelijk weer los lopen en lekker hollen.

25/7/2005

Week 30 (53 weken en 22,3 kg)

Vannacht moest Safie naar buiten. Ze probeert eerst met loeigeluiden naar boven mij wakker te krijgen en daarna met korte blafjes. Buiten komen we twee mannen tegen en Safie houdt ze blaffend op afstand.

We gaan naar de Amsterdamse Poort, heen met de bus, terug met de metro. Van de buschauffeur mag Safie weer gratis mee. Ze gaat keurig onder de stoel liggen. Aanvankelijk gaat het volgen prima in het winkelcentrum, maar op het plein zijn ze bezig met afbouw stellages en vanaf dat moment is Safie heel onrustig en wil alle kanten opschieten. Bij het metrostation zijn ze aan het bouwen en tot verdriet van Safie betekent dat veel herrie. In de metro is ze weer rustig en gaat doodleuk in het gangpad liggen.

Mirjam, Bert en Chantal komen weer eens een avondje langs. Mirjam wil mij volgende week interviewen voor de Amstelgids.

1/8/2005

Week 31 (54 weken)

Safie is terug naar de hondenschool voor haar opleiding als blindengeleidehond!

8/8/2005

Week 32 (35 weken)

Het is Safie de eerste week op de hondenschool wel bevallen. Ze zit met twee andere honden in de kennel en ze spelen veel met elkaar. Verder eet ze ook goed.



Aangedreven door WordPress